Lief dagboek (door Kyona)

Hallo ik zou mezelf maar even voorstellen ik ben Annamarie Verheulen. Ik ben 13 jaar oud. Ik zit op zolder met wel 10 andere mensen. Het is hier super klein. We duiken onder voor de moffen. Wij zijn Joden. De moffen willen ons dood hebben. Omdat wij Joods zijn. We hebben weinig voedsel. We hebben niet eens allemaal een bed omdat daar geen ruimte voor is. er zijn maar 2 bedden. Daarom hebben we er iets op bedacht we ruilen elk dag om dat iedereen die week op dat bed heeft geslapen. De rest slaapt allemaal op de grond. We hebben een piep kleine keuken. Iedereen irriteert zich aan elkaar omdat we heel dicht op elkaar leven. Het stink hier heel erg omdat er geen raam open mag. We moeten heel erg stil zijn voor de Duitsers. Mn kleine zusje van 7 jaar oud zit de hele tijd te huilen omdat er elke keer word geschoten met wapens. De mensen die hier ook op zolder leven denken wat gaat er gebeuren al de moffen ons vinden. Dat is de vraag maar gelukkig is dat nu niet aan de hand. Als we naar de wc gaan mogen we niet doortrekken omdat de mensen onder ons, ons dan horen. En om half 9 mogen we niet meer lopen. Het is best een zwaar leven. In winkels bioscopen overal staan borden en daar staat op: VERBODEN VOOR JODEN! Daarom zijn we ondergedoken we konden er niet meer tegen. Mensen mogen ons niet meer omdat we een ander geloof hebben. Dat is eigenlijk best wel raar vind ik. De Duitsers schelden ons uit, ze slaan en schoppen ons. De vraag is of al die Joden dit gaan volhouden. Mijn mening is ik hoef niet meer te leven als het zo moet! Ik ben bang heel erg bang. Mn moeder zegt dat er niets kan gebeuren als we maar stil blijven. Maar dat is moeilijk.

Tot morgen gr. Annemarie